Ścieżki

Od dziecka uczymy się podejmować decyzje. Wybieramy własne ścieżki, którymi przemierzamy życie. 
Sfotografowałam wczoraj dziecko jeżdzące na rowerze po torze przeszkód. Przyszło mi do głowy, że życie każdego człowieka to też taki tor przeszkód..  Spoglądam na zdjęcie i zastanawiam się – Jak potoczy się życie tego młodego człowieka? Intuicyjnie wybiera proste ścieżki, nie podejmuje ryzyka, oszczędza siły, ale nie znaczy to, że jako dorosły będzie miał zawsze na swojej drodze gładką i równą nawierzchnię. Ostrożność czy asekuracja?

Reklamy

8 myśli nt. „Ścieżki

  1. Może więc niewłaściwie przygotowujemy dzieci do życia? Za bardzo chronimy, zapewniamy miękkie lądowanie, poduchy pod tyłek, gdy coś nabroją. Może nie trzeba aż tak trzymać pod kloszem, bo potem, we własnym życiu dorosły człowiek jest, jak dziecko we mgle.

    Wugusiu, mówię ogólnie, nie personalnie:)

    Lubię to

Co o tym myślisz?

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s